De eerste vier wedstrijden zitten erop. Excelsior heeft weer kennisgemaakt met de knotsgekke Keuken Kampioen Divisie en het is duidelijk met welke ploeg Ruben den Uil het in elk geval tot aan de winter moet gaan doen. We blikken met zes conclusies terug op de seizoenstart.

Jeugd heeft de toekomst
De selectie van Excelsior is in tijden niet zó jong geweest als dit seizoen. De spelers die tot nu toe binnen de lijnen kwamen, waren gemiddeld 22 jaar – tegenover 24 jaar in de laatste play-offswedstrijd tegen NAC. Met Seydou Fini en Jerolldino Bergraaf heeft Excelsior zelfs twee smaakmakers van 18 jaar in huis. In de eerste twee wedstrijden debuteerden er liefst zes spelers in het profvoetbal, van wie vijf (voormalig) jeugdspelers. ‘Eigen jeugd eerst’, leek het credo in de transferperiode. Naast Bergraaf werden ook de talentvolle Cedric Hatenboer en José de Almeida Reis profvoetballer. En dan heeft Excelsior met Ruben den Uil ook nog eens de jongste hoofdtrainer in de clubgeschiedenis.

Scorende spits en gevaar vanaf de flanken
Had Excelsior al die tijd al een spits in huis? Vorig jaar moest voor Richie Omorowa worden gezien als een tussenjaar, zei Marinus Dijkhuizen op een gegeven moment. Dit seizoen drukt hij als eerste spits zijn stempel. Ook als hij volledig onzichtbaar is, zoals tegen ADO, pikt hij een graantje mee. De Zweed is pas de tweede Excelsiorspeler ooit met een goal in elk van de eerste vier duels van het seizoen en is nu al bezig aan zijn meest productieve seizoen. Hij wordt veelal bediend vanaf de flanken, waar Excelsior met Arthur Zagré en Jacky Donkor op links dodelijk is. Op rechts kwam daar Seydou Fini bij, die moeiteloos door de verdediging dribbelt en doet denken aan Jordan Botaka en Couhaib Driouech. Zijn eerste doelpunt is een kwestie van tijd.

Kansen afmaken: werk in uitvoering
Excelsior heeft al 53 schoten geproduceerd, waarvan er 28 op doel waren. Dit resulteert in een scoringspercentage van 36 procent, dat in Den Haag flink werd opgeplust. Het zeer efficiënte optreden tegen ADO daargelaten, blijft kansen afmaken een struikelblok. De huidige verhouding tussen schoten op doel en goals is vrijwel gelijk als in de Eredivisie en dat zou een niveau lager toch niet moeten. Een ander aandachtspunt: de Kralingers zijn het soms ineens helemaal kwijt en weten dan niet wat ze in de zestien met de bal aan moeten. Neem de fase na de voorsprong tegen TOP Oss, maar ook de complete wedstrijd tegen Vitesse. ADO-uit liet gelukkig zien dat Excelsior heus kan afmaken. Werk in uitvoering dus.   

Hoge druk: aantrekkelijk voetbal, maar kwetsbaar op de counter
Hoe vaak heeft trainer Ruben den Uil al de woorden ‘hoge intensiteit’ in de mond genomen? Hij maakt het in elk geval waar. Aanvallend en verdedigend dominant voetbal, met hoge druk – dat is wat hij nastreeft en wat Excelsior veelvuldig laat zien op het veld. Met enorme felheid en hoge intensiteit strijden de Kralingers voor elke bal. Het is logisch dat dit tempo zo vroeg in het seizoen nog niet de hele wedstrijd wordt vastgehouden, maar het begin is veelbelovend. Het levert snel, leuk spel op met veel kansen en dat is een groot verschil met vorig seizoen. De hoge druk heeft ook een keerzijde: in de omschakeling ligt er veel ruimte voor de tegenstander en daardoor is het al meermaals billenknijpen geweest. De verdediging kan daar nog niet altijd even goed mee omgaan. En als er dan met de keeper ver uit het doel ook nog eens te korte terugspeelballen worden gegeven…

Luxeproblemen voor Den Uil?
Wie moet er onder de lat? Na de voorbereiding wilde Den Uil niet kiezen en liet daarom zowel Calvin Raatsie als Pascal Kuiper twee wedstrijden spelen. Inmiddels is duidelijk dat Raatsie vaste doelman wordt, maar er komen nog meer luxeproblemen aan als de ziekenboeg straks leegstroomt. Hoe wordt bijvoorbeeld Lance Duijvestijn ingepast in het elftal, nu Noah Naujoks op zijn positie de sterren van de hemel speelt? En wat te doen met Derensili Sanches Fernandes, Nesto Groen, Kik Pierie, Xander Blomme en Zach Booth?

Excelsior leeft
Degradatie kan soms veel lege stoeltjes met zich meebrengen, maar niet in Kralingen dit seizoen. Excelsior werd afgelopen jaren almaar populairder en dat zet ook een niveau lager door. De seizoenkaarten op de RVP-tribune zijn uitverkocht en ook op de ALB-tribune is de vraag groot. In het eerste thuisduel was het stadion, midden in de vakantie, zelfs nagenoeg uitverkocht. En wat is het genieten van de uitvakken. 215 supporters gingen er gemiddeld mee in de eerste drie uitduels. Ruim 2,5 keer meer dan in het laatste KKD-seizoen en voorlopig zelfs iets meer dan in het afgelopen Eredivisieseizoen. Excelsior leeft als nooit tevoren.