Op de slotdag van de eerste periode werd pijnlijk duidelijk dat Excelsior een probleem heeft als het aankomt op de breedte van de selectie. Na veelbelovende weken viel de kwaliteit van het elftal schrikbarend ver terug naar een niveau dat deed denken aan vorig seizoen. Op volle sterkte heeft Excelsior misschien wel de beste spelers van de competitie, maar nu blessures en schorsingen de kop opsteken blijken de Kralingers nog te kwetsbaar.
Al in de voorbereiding had trainer Ruben den Uil te maken met een lange lijst geblesseerde spelers. Hoewel de ziekenboeg tijdens de interlandperiode in september leeg leek te lopen, stroomde deze alweer snel vol. Verschillende zomeraankopen hebben nog nauwelijks de kans gehad om hun waarde te bewijzen. Niet voor niets heeft Den Uil nu al een beroep gedaan op 27 verschillende spelers, meer dan elke andere niet-beloftenploeg in de eerste divisie.
Individuele kwaliteiten
Excelsior blijkt niet altijd in staat om de individuele kwaliteiten van bepalende spelers op te vangen. Neem Ilias Bronkhorst, die de snelste schorsing vanwege gele kaarten ooit in de Eerste Divisie opliep. Zijn fenomenale inworp is door niemand in de selectie te vervangen. Siem de Moes bleek tegen Jong AZ een degelijke stand-in voor Arthur Zagré, maar had tegen Roda JC een zware avond. Of neem de creativiteit van Cedric Hatenboer, die niet kan worden opgevangen met Joshua Eijgenraam. De aanvallers zijn vooralsnog gespaard gebleven. Maar wat als ook Seydou Fini en Richie Omorowa uitvallen?
Het gemis in de breedte kwam het sterkst naar voren in Kerkrade. Excelsior miste daar zeven spelers, samen goed voor liefst 40 procent van de marktwaarde van de selectie. Daar kwam bij dat José de Almeida Reis en Django Warmerdam tijdens de wedstrijd geblesseerd uitvielen, wat het totaal aantal uitgeschakelde verdedigers op vijf bracht. Middenvelder Zach Booth moest noodgedwongen als rechtsback spelen en Seb Loeffen, van nature een centrale verdediger, moest de linkerflank onder controle houden. Voor één wedstrijd is dat overkomelijk, maar op langere termijn is het geen oplossing voor een team dat wil meedoen om directe promotie.
Weinig ervaring op de bank
Excelsior beschikt dit seizoen al over een piepjonge selectie met weinig routiniers. In combinatie met de vele blessures zorgt dat voor een bank met weinig ervaring. Van spelers als Xander Blomme, Nesto Groen en Rayvien Rosario hebben we tot nu toe bovendien amper iets gezien. Lance Duijvestijn en Kik Pierie zijn daarbovenop langdurig uitgeschakeld en Arthur Zagré kampt al langere tijd met hamstringproblemen, waardoor hij zijn normale niveau nog niet voor langere tijd achter elkaar heeft gehaald.
Het is duidelijk dat de ziekenboeg snel moet leegstromen. Maar om echt mee te strijden voor directe promotie, zal de ploeg ook in de breedte moeten groeien. Een voordeel is dat er pas een kwart seizoen op zit. Misschien schrijven we over enkele weken hoe belangrijk Lance Duijvestijn is, terwijl hij zonder operatie waarschijnlijk niet meer in Kralingen had gespeeld.